1 Na duba wajen duwatsu,
Daga ina taimakona zai zo?
2 Taimakona zai zo daga wurin Ubangiji,
Wanda ya yi sama da ƙasa.
3 Ba zai bar ka ka fāɗi ba,
Makiyayinka, ba zai yi barci ba!
4 Makiyayin Isra’ila,
Ba ya gyangyaɗi ko barci!
5 Ubangiji zai lura da kai,
Yana kusa da kai domin ya kiyaye ka.
6 Ba za ka sha rana ba,
Ko farin wata da dare.
7 Ubangiji zai kiyaye ka daga dukan hatsari,
Zai sa ka zauna lafiya.
8 Zai kiyaye shigarka da fitarka,
Tun daga yanzu har abada.
1 Na yi murna sa’ad da suka ce mini,
“Tashi mu tafi Haikalin Ubangiji!”
2 Ga shi kuwa, mun iso,
Muna tsaye a ƙofofin Urushalima!
3 Urushalima birni ce wadda aka maido ta yadda take dā,
Da kyakkyawan tsari, a shirye!
4 A nan kabilai sukan zo,
Kabilan Isra’ila,
Domin su yi godiya ga Ubangiji,
Kamar yadda ya umarce su.
5 A nan majalisu suke,
Wurin da sarki yake yi wa jama’arsa shari’a.
6 Ku yi wa Urushalima addu’ar salama!
“Allah ya sa masu ƙaunarki su arzuta!
7 Salama ta samu a garukanki,
Da zaman lafiya kuma a fādodinki.”
8 Saboda abokaina da aminaina,
Na ce wa Urushalima, “Salama a gare ki!”
9 Saboda Haikalin Ubangiji, Allahnmu,
Ina addu’a domin ki arzuta.
1 Ya Ubangiji, ina zuba ido gare ka,
A Sama inda kake mulki.
2 Kamar yadda bara yake dogara ga maigidansa,
Baranya kuma ga uwargijiyarta,
Haka nan muke zuba ido gare ka, ya Ubangiji Allahnmu,
Har mu sami jinƙanka.
3 Ka yi mana jinƙai, ya Ubangiji, ka yi mana jinƙai,
An gwada mana wulakanci matuƙa!
4 Attajirai sun daɗe suna ta yi mana ba’a,
Azzalumai masu girmankai sun raina mu!
1 Da a ce Ubangiji ba ya tare da mu,
Da me zai faru?
Ba da amsa, ya Isra’ila!
2 “Da a ce Ubangiji ba ya tare da mu,
A lokacin da abokan gābanmu suka auka mana,
3 Da sun haɗiye mu da rai a lokacin nan,
Saboda zafin fushi da suke yi da mu,
4 Da rigyawa ta kwashe mu,
Da ruwa yi ci mu,
5 Kwararowar ruwa ya nutsar da mu.”
6 Sai mu gode wa Ubangiji,
Da bai bar abokan gābanmu su hallaka mu ba.
7 Mun kuɓuta kamar tsuntsu daga tarkon mai farauta,
Tarkon ya tsinke, mun ‘yantu!
8 Taimakonmu daga wurin Ubangiji yake zuwa,
Shi wanda ya yi sama da duniya.
1 Waɗanda suke dogara ga Ubangiji,
Suna kama da Dutsen Sihiyona,
Wanda ba zai jijjigu ba, faufau.
Faufau kuma ba za a kawar da shi ba.
2 Kamar yadda duwatsu suka kewaye Urushalima,
Haka nan Ubangiji zai kewaye jama’arsa,
Daga yanzu har abada.
3 Ba a koyaushe mugaye za su yi mulki a ƙasar jama’ar Allah ba,
Idan kuwa suka yi, to, ya yiwu jama’ar Allah su yi laifi.
4 Ya Ubangiji, ka yi wa mutanen kirki alheri,
Su waɗanda suke biyayya da umarnanka!
5 Amma ka hukunta waɗanda suke bin mugayen al’amuransu,
Sa’ad da kake hukunta wa masu aikata mugunta!
Salama ta kasance tare da Isra’ila!
1 Sa’ad da Ubangiji ya komar da mu cikin Sihiyona,
Sai abin ya zama kamar mafarki!
2 Muka kece da dariya, muka raira waƙa don farin ciki,
Sa’an nan sai sauran al’umma suka ambace mu, suka ce,
“Ubangiji ya yi manyan al’amura masu girma, sabili da su!”
3 Hakika ya aikata manyan al’amura sabili da mu,
Mun kuwa yi farin ciki ƙwarai!
4 Ya Ubangiji, ka komar da mu ƙasarmu
Kamar yadda ruwan da kake yi yakan koma cikin busassun koguna,
5 Ka sa waɗanda suke kuka a lokacin da suke dashe,
Su tattara albarkar kaka da farin ciki!
6 Su waɗanda suka yi kuka a sa’ad da suka fita suna ɗauke da iri,
Za su komo ɗauke da albarkar kaka,
Suna raira waƙa don farin ciki!
1 Idan ba Ubangiji ne ya gina gidan ba,
Aikin magina banza ne.
Idan ba Ubangiji ne ya tsare birnin ba,
Ba wani amfani a sa matsara su yi tsaro.
2 Ba wani amfani a sha wahalar aiki saboda abinci,
A yi asubancin tashi, a yi makarar kwanciya,
Gama Ubangiji yakan hutar da waɗanda yake ƙauna.
3 ‘Ya’ya kyauta ne daga wurin Ubangiji,
Albarka ce ta musamman.
4 ‘Ya’ya maza da mutum ya haifa a lokacin ƙuruciyarsa
Kamar kibau suke a hannun mayaƙi.
5 Mai farin ciki ne mutumin da yake da irin waɗannan kibau da yawa!
Faufau ba za a ci nasara a kansa ba,
Sa’ad da ya kara da maƙiyansa a wurin shari’a.
1 Mai farin ciki ne wanda yake tsoron Ubangiji,
Wanda yake zamansa bisa ga umarnansa!
2 Za ka sami isasshen abin biyan bukatarka,
Za ka yi farin ciki ka arzuta.
3 Matarka za ta zama kamar kurangar inabi
Mai ‘ya’ya a gidanka,
‘Ya’yanka maza kuma kamar dashen zaitun
Suna kewaye da teburinka.
4 Mutumin da yake yi wa Ubangiji biyayya,
Hakika za a sa masa albarka kamar haka.
5 Ubangiji ya sa maka albarka daga Sihiyona!
Ya sa ka ga Urushalima ta arzuta
Dukan kwanakinka!
6 Ya kuma sa ka ka ga jikokinka!
Salama ta kasance ga Isra’ila!
1 Isra’ila, sai ka faɗi irin muguntar
Da maƙiyanka suka tsananta maka da ita,
Tun kana ƙarami!
2 “Maƙiyana suka tsananta mini da mugunta,
Tun ina ƙarami,
Amma ba su yi nasara da ni ba.
3 Suka sa mini raunuka masu zurfi a bayana,
Suka mai da shi kamar gonar da aka nome.
4 Amma Ubangiji mai adalci,
Ya ‘yantar da ni daga bauta.”
5 Allah ya sa duk waɗanda suke ƙin Sihiyona,
A yi nasara da su a kuma kore su!
6 Allah ya sa su zama kamar ciyawar da take girma a kan soraye,
Ta kuwa bushe kafin ta isa yanka.
7 Ba wanda zai tattara ta,
Ya ɗaure ta dami dami.
8 Duk waɗanda suke wucewa a hanya ba za su ce,
“Ubangiji ya sa maka albarka!” ba,
Ko su ce, “Muna sa maka albarka da sunan Ubangiji!”
1 A cikin fid da zuciyata,
Na yi kira gare ka, ya Ubangiji.
2 Ka ji kukana, ya Ubangiji,
Ka kasa kunne ga kiran da nake yi na neman taimako!
3 Idan kana yin lissafin zunubanmu,
Wa zai kuɓuta daga hukunci?
4 Amma kakan gafarta mana,
Domin mu zama masu tsoronka.
5 Na zaƙu, ina jiran taimako daga Ubangiji,
Ga maganarsa na dogara.
6 Ina jiran Ubangiji,
Na zaƙu ƙwarai, fiye da matsara waɗanda suke jiran ketowar alfijir,
I, fiye da matsara waɗanda suke jiran ketowar alfijir.
7 Ya Isra’ila, ki dogara ga Ubangiji,
Saboda ƙaunarsa madawwamiya ce,
A koyaushe yana da nufin yin gafara.
8 Zai fanshi jama’arsa Isra’ila
Daga dukan zunubansu.